Borstverhalen| Onderhuids
Borstverhalen| Onderhuids is een project voor vrouwen, door vrouwen. Het vertelt het onderhuidse verhaal achter de borsten van de vrouwen die speciaal voor dit project bij elkaar gekomen zijn.
Introductie project Borstverhalen | Onderhuids
“Borstverhalen die onderhuids raken.”
Borstverhalen | onderhuids is een lokaal beeldend kunstproject dat in 2025 ontstond als idee. In november 2026 zal het uitgevoerd en gepresenteerd worden in de gemeente Westland. Dit project vertelt de verschillende verhalen van een groep vrouwen die bij elkaar zijn gekomen door een oproep. Hun persoonlijke ervaringen rondom het lichaamsdeel borsten worden geëxposeerd in verschillende beelden waarbij ieder haar eigen verhaal deelt met het publiek.
Expositie
De expositie van Borstverhalen| Onderhuids vindt plaats op zaterdagmiddag 14 november 2026. De Tuin van Gaia in Honselersdijk biedt hier ruimte voor. Exacte tijd wordt nog gecommuniceerd.
In twee aan de expositie voorafgaande voorbereidende workshops worden met de deelneemsters van de expositie beelden gemaakt. In deze beelden worden naar aanleiding van een inhoudelijk programma tijdens de workshops de persoonlijke verhalen verwerkt. De presentatie van het project zal niet alleen een expositie van de diverse beelden zijn. Iedere deelneemster vertelt op de eigen wijze haar onderhuidse verhaal.
Wie en wat willen we bereiken met dit project?
Met Borstverhalen – Onderhuids willen we ruimte creëren voor bewustwording. Taboes en oude patronen doorbreken door middel van publiek spreken, herkenning en gesprekken. Door persoonlijke verhalen zichtbaar te maken ontstaat een laagdrempelige gelegenheid om onderbelichte onderwerpen bespreekbaar te maken. Daarbij wil ik ook zichtbaar maken dat ons lichaam onlosmakelijk verbonden is met wat we voelen, hoe we er over denken en wat we doen. En wat situaties zijn die daar invloed op kunnen hebben.
Het project richt zich nadrukkelijk op vrouwelijke inwoners uit het Westland en draagt bij aan ontmoeting, educatie in de vorm van bewustzijnsverspreiding, verbinding (met welk verhaal merk je raakvlakken), welzijnsbeleving en culturele en maatschappelijke participatie.
Kwetsbaarheid
Kwetsbare en gevoelige verhalen.
Onderhuids zijn deze bij bijna iedereen wel te vinden.
In het Westland zijn er weinigen die de onderhuidse verhalen durven delen, maar er is wel behoefte aan.
En omdat niet iedereen beschikt over Social Media of daar gebruik van wil maken pakken we dit project juist publiekelijk aan.
Publiekelijk spreken over gevoelige onderwerpen vraagt een veilige omgeving. Of vooral, jezelf veilig voelen te mogen en kunnen uiten. Daaraan werken we in de workshops voorafgaand aan de expositie. Jezelf kwetsbaar op leren stellen geeft een ander ook de ruimte om kwetsbaarheid te tonen. Het brengt mensen in verbinding met elkaar en dat is het doel; verbinding door moedig te zijn en je kwetsbaar op te durven stellen, zodat een ander zich durft te openen.
Hoe ontstond dit initiatief?
Het idee voor dit initiatief ontstond terwijl ik werkte aan mijn trauma. Ik ontdekte hoe gevoelig de niet-ontwikkelde (en hooggevoelige) psyche van kind en puber is voor alle invloed van buitenaf. En, hoelang dit door kan werken in je toekomst.
Hoogsensitief (neurodivergent of neurospicey) zijn en verwacht worden “the good girl” te zijn heeft daarnaast extra impact gemaakt. Niet alleen op de ontwikkeling van het zelfbeeld heeft dit invloed, ook op het borstvoeding geven aan mijn kinderen. En zeker ook had dit invloed op het ontwikkelen van mijn eigen seksualiteit.
Strenge gedachtes over “hoe ik moest denken, wat ik wel en niet mocht denken of voelen of doen”. Gedachten vormden in mijn hoofd en wortelden in mijn systeem. En ondanks dat ik als puber rebelleerde, was dit een van de patronen die op latere leeftijd toch nog dieper impact had dan ik had verwacht.
Werken aan dit thema zorgde voor inzicht en dat inzicht ervaarde ik als een werkelijke mentale bevrijding. Een opluchting kwam over me heen. “The good girl” zijn is namelijk een aangeleerde overlevingsstrategie.
Een vorm van angst, pleasen en aanpassen om maar geaccepteerd te worden. “The good girl” zijn hield me klein en zorgde ervoor dat ik niet in mijn kracht kon gaan staan, niet ontplooide maar me bleef aanpassen om aardig gevonden te worden.
Het bevrijden van deze gedachten leerde mezelf te accepteren; gewoon mezelf te mogen zijn. Mens mogen zijn. Bevrijde vrouw te mogen zijn, te mogen ontplooien, de projecten en het werk te doen wat écht bij mij past én dat te vieren met een beeld.
Ik sprak hierover met een tante en een vriendin die bleken ook een eigen verhaal te hebben. En zo begon het balletje te rollen. Het idee om het groter aan te pakken vormde en een oproep op sociale media was het gevolg. Met binnen de kortste keren een leuke groep vrouwen bij elkaar met allemaal een ander eigen verhaal!
En daar willen we graag gerucht aan geven, om taboes te doorbreken en jezelf te mogen laten horen. In een veilige omgeving, waarin vrouwen elkaar steunen en aanmoedigen.
Er is nog plek voor twee moedige vrouwen die hun verhaal ook willen vertalen naar een beeld. De voorkeur gaat uit naar een vrouw die een verhaal over borstkanker heeft en een een deel van dit ziekteproces en welke invloed het heeft op de psyche op creatieve wijze wil verwerken.
Samenwerkingen
Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door de Tuin van Gaia in Honselersdijk en Stichting Bewust Westland.
